Γράφω για ένα τραπέζι και έναν καναπέ
Και κάτι ταινίες ακαταλαβίστικες με αστέρια πάνω
Κι έναν καφέ που τελειώνει γρήγορα και ένα δωμάτιο όπου καπνίζω μόνο εγώ
Κι ένα κρεβάτι κανονικό και ένα λιγότερο κανονικό και ανάμεσα λίγο κενό
Εκεί δίπλα που μια πλάτη δεν την φίλησα
Αυτού που για λίγο γνώρισα αλλά είναι πάντα άγνωστος
Αλλά και πάντα ίδιος
Επειδή, στο κάτω-κάτω, αν αυτός κάνει μοναχικά αφιερώματα στους αγαπημένους
του σκηνο-θέτες
Εγώ γιατί να μην κάνω σε αυτόν;
Αύγουστος 2014-15
No comments:
Post a Comment