...

Η γυναίκα με το γκρίζο δέρμα 

σε κάθε της βήμα αφήνει να πέσει και λίγο 

από την σκονισμένη επιδερμίδα της.

Στα ρούχα της

στο δρόμο

στα κρεβάτια που κοιμάται

στις άδειες θέσεις των λεωφορείων.

Αφήνει σταχτιά σκόνη από όπου και αν περάσει

αφήνει και από λίγο

ένα κομμάτι της.

Πότε από το μέσα της παλάμης της πάνω στο μάγουλό του

άλλοτε σκόνη από τα χείλη της στους γοφούς του.

Αφήνει τον εαυτό της λίγο- λίγο

εδώ και εκεί.

Κάθε φορά που γδύνεται τινάζει από το μεσοφόρι της γκρίζα σκόνη

έχει γεμίσει δυο πόντους το πάτωμα στην κάμαρα της

αφήνει από το λίγο της παντού.

Μέχρι να μην μείνει τίποτα να σκορπιστεί ολόγυρα

να σκορπιστεί και αυτή όπως η γκρίζα σκόνη από τον ώμο του

το τελευταίο πρωινό που τον αγκάλιασε.